.: شعری از مجموعه خنده در برف

١.
”صبحانه در تیفانی”
یک معنا بیشتر ندارد
و آن هم خودش است.
در دکوپاژ این صحنه
ذکری از جیغ نیست
اما بازیگر که کشید
یعنی بوده و نمی دانستیم.

٢.
موش احمق فکر کرده بود
پیراهنت چون سبز است
خوش مزه هم هست!
آن روز، عصر
مردی قبل از مدادش منفجر شد
(رادیو این را گفت)
و ناگهان دیدم که بر بند
سلطنتی آهسته است
زیر پیراهن سفیدم.

قایق کاغذی

یک جفت کفش

چند جفت جوراب با رنگ های نارنجی و بنفش

یک جفت گوشواره ی آبی

یک جفت ...

کشتی نوح است

این چمدان که تو می بندی !

بعد

صدای در

از پیراهنم گذشت

از سینه ام گذشت

از دیوار اتاقم گذشت

از محله های قدیمی گذشت

و کودکی ام را غمگین کرد.

کودک بلند شد

و قایق کاغذی اش را بر آب انداخت

او جفت را نمی فهمید

تنها سوار شد

آب ها به آینده می رفتند.

همین جا دست بردم به شعر

و زمان را

مثل نخی نازک

بیرون کشیدم از آن

دانه های تسبیح ریختند :

من...تو

کودکی

قایق کاغذی

نوح آینده

تو را

با کودکی ام

بر قایق کاغذی سوار کردم و

به دوردست فرستادم

بعد با نوح

در انتظار طوفان قدم زدیم

--------------------------------------------------------------------------------

اسب

گپی به درازای خوردن یک استکان چای
====================
سکوت کردم

خندید و گفت

به یاد ندارد

راه‌هایی را که پیموده است

درهایی را که کوبیده است

عشق‌هایی را که آزموده است

سکوت کردم

گریست و گفت

به یاد دارد هنوز

راه‌هایی را که نپیموده است

درهایی را که نکوبیده است

عشق‌هایی را که نیازموده است

دو شعر عاشقانه

عاشقانه اول

نگاهت از هوا سبک تر بود،
نگاهت می گفت؛
مانند نوستالژی درخت پرتقال،
در یک نقاشی امپرسیونیستی هستی!

در نگاهت یک لحظه ابله بزرگی شدم،

که دوباره عاشقانه،
به هرچیزی خیره می شد!

--------------

عاشقانه دوم

مانند جیرجیرکی،
در درز دیوار،
آواز مخفی ام را آشکار می کنم!

تو نیز مانند دمپایی قرمزی،
گوشه دیوار،
منتظر بمان،
تا بر سرم بکوبی،
زندگی نکبتی،روز نکبتی.

بهاره فریس آبادی

==============

در تاریكی اتاق

مردی

با كسالت كال نارنج در دهانش

مرا صدا می كرد

بوی دود بود

روی شانه هاش

كوه بود

رنگ پریده حرفهای من بود

پشت پلكهاش

غروب

زرد بود

نای كشیدن حرف از دهان من

در كسی نبود

بسته بود

چشمهای باغ

خسته بود

صدای گرفته من بود، از پشت در

با مزه غلیظ عسل در گلوم
دیر شده بود

فاصله مساوی دندانهایم را

بسیار شمرده بود

ته و توی پاییز بود یا بهار

كه هر سال

پیشگویی ابلهانه یكی

از پشت در

با مزه رقیق آب

درست در می آمد

این بار چشمهای من بود

باز بود

هیچكس در اتاق

منتظر من نبود

=========

كوچه هاي دور زمين
هنوز خواب مي بينم
دوچرخه ي قرمزم را
بر ساحل سبز تابستان .
سايه موهايم را
پريشان در آب
و مشت هايم را
پر از حبه هاي انگور .
بزرگ شدن
قدكشيدني دشوار بود
درهواي خار و سنگ
از كف دادن يك يك تيله هاي رنگارنگ
و بي همبازي
كنار كوچه نشستن
با دوچرخه ي زنگ زده اي در انبار
عكسي از جاده هاي سبز بر ديوار

سایت اشعار متحرک

در آرشیو یو تیوب بیش از دویست فیلم کوتاه که بر اساس شعر شاعران بزرگ جهان ساخته شده موجود می باشد .

به تازگی سایت اشعار متحرک کلیه این فیلم ها را از یو تیوب جمع آوری کرده و یکجا به آدرس زیر در دسترس علاقمندان شعر و سینما قرار داده است . بسیاری از این فیلم ها با صدای سراینده شعر همراه است .

www.movingpoems.com

۲۹ دسامبر ۲۰۱۱

شعری از مجموعه خنده در برف